SamenWerkt
In onze rubriek SamenWerkt delen we hoe wij de thema’s van onze inspiratiemail zelf in de praktijk brengen. Dit keer: onderstroom en bovenstroom.
Wij coachen leidinggevenden op het verdragen van spanning. Op het toelaten van wat er is, ook als het schuurt. Dat klinkt misschien alsof wij dat zelf goed voor elkaar hebben. Nou,…dat valt wel mee.
Een stevige boodschap
Deze week zaten we in een gesprek waarin een stevige boodschap op tafel kwam. Een boodschap met gewicht, die je zorgvuldig brengt. Daaraan waren vele uren voorafgegaan. Gesprekken met medewerkers, observaties op de werkvloer, documenten die we doornamen, avonden waarop we de stukken naast elkaar legden. Het is de analysefase van een traject organisatiebegeleiding, en uiteindelijk lag er een rapport met een heldere conclusie en concrete aanbevelingen. Dat was de bovenstroom: zichtbaar, benoembaar, richtinggevend.
Toch nemen we voor zo’n gesprek altijd eerst de tijd voor iets anders.
De vraag aan onszelf
Voordat we naar binnen gaan, stellen we onszelf vier vragen.
- Welke thema’s uit deze organisatie raken aan onze eigen geschiedenis?
- Welke patronen herkennen we?
- Waar worden we zelf geraakt?
- Wat maakt dit verhaal bij ons los?
We stellen ze bewust, vaak al onderweg. We dragen allebei ons eigen verhaal mee, onze eigen overtuigingen en onze eigen gevoeligheden. Door die zichtbaar te maken ontstaat ruimte om scherper te kijken naar wat van de organisatie is en wat van onszelf.
In de kamer
Tijdens het gesprek werden emoties voelbaar. Frustratie, machteloosheid, vermoeidheid.
Bij ons allebei deed dat iets anders. Bernadette kent deze wereld van binnenuit. Zij heeft zelf klinieken geleid en weet wat het is om verantwoordelijk te zijn voor de zorg en voor de mensen die hem leveren. Die herkenning maakt dat mensen zich bij haar sneller uitspreken, en dat er ruimte komt voor wat anders was blijven liggen.
David kijkt van buitenaf. Hij kent deze sector niet van binnenuit en dat is precies de waarde ervan. Waar herkenning verzacht, blijft hij vragen wat deze frustratie vertelt over hoe de organisatie in elkaar zit. Wie draagt hier iets wat ergens anders thuishoort, en welk patroon herhaalt zich.
Wij zijn elkaars spiegel op deze momenten. Als Bernadette te dicht op de emotie komt, haalt David het gesprek terug naar het geheel. Als David te veel in het systeem stapt, brengt Bernadette het terug naar de mensen die er zitten.
Juist doordat allebei die bewegingen er mochten zijn, konden we aanwezig blijven bij wat zich afspeelde, zonder het meteen op te lossen.
Wat de boodschap laat landen
Een goede analyse en een helder rapport geven richting en maken beweging mogelijk. Dat is de bovenstroom. En het is de aandacht voor de onderstroom die maakt dat zo’n boodschap ook werkelijk kan landen.
Datzelfde geldt voor onze samenwerking. Doordat onze eigen onderstroom bespreekbaar en bewust is, houden we elkaar scherp, vullen we elkaar aan en interveniëren we samen sterker dan ieder van ons alleen zou kunnen.
